Soms stap je gewoon met een verkeerd beenuit bed. Wat ik op zulke dagen doe?
En dan begint de dag gewoon helemaal kut. Ik ga dit niet mooier maken dan het is. Er zijn dagen waarop ik wakker word en het al meteen niet goed voelt. Geen reden. Geen grote aanleiding. Gewoon dat gevoel. Die energie die niet klopt. Alsof de dag al besloten heeft hoe hij gaat lopen voordat jij ook maar één stap hebt gezet.
En dan ben je ondernemer. En dan moet je gewoon.
Wat je op zo’n dag tegenkomt
Het vervelende aan een slechte dag als ondernemer is dat er geen manager is die het van je overneemt. Geen collega die zegt: ga maar naar huis, ik regel het wel. Jij bent het. Jij bent de manager, de uitvoering, de klantenservice en de boekhouder in één.
En op de dag dat je het minst kunt hebben, vraagt het leven gewoon door.
Die klant die een lastige mail stuurt. Die rekening die net binnenkomt. Die afspraak die je eigenlijk al drie keer hebt verzet. Al die dingen die op een goede dag klein zijn worden op een slechte dag enorm.
Ik ken dat. Ik heb vier bedrijven. Er is altijd wel iets. En op de dagen dat ik zelf niet op honderd procent zit voelt dat soms overweldigend.
Wat ik op zulke dagen doe?
Ik ga je niet vertellen dat ik een perfect ochtendritme heb of dat meditatie alles oplost. Dat zou gelogen zijn.
Wat ik wel doe: ik geef de dag even de ruimte om kut te zijn. Ik zet geen grote beslissingen op die dag. Ik probeer niet te forceren wat er niet in zit. Ik doe wat er echt moet en laat de rest voor wat het is.
Want ik leerde dat doorbijten op een dag die toch al verkeerd voelt zelden beter maakt. Het maakt je moe, gefrustreerd en vaak neem je dan ook nog eens beslissingen die je de volgende dag niet had genomen.
Soms is de dapperste keuze: vandaag gewoon overleven en morgen opnieuw beginnen.
Wat zo’n dag je ook geeft
Het klinkt gek maar ik geloof dat slechte dagen ook iets geven. Ze laten je zien waar je grenzen zitten. Ze vertellen je wat er te veel op je bordje ligt. Ze zijn soms een signaal dat er iets structureel niet klopt, dat je te lang te hard bent gegaan, dat er iets veranderd moet worden.
Een slechte dag is zelden zomaar een slechte dag. Meestal is het iets dat al een tijdje sluimert en zich dan op zo’n moment naar buiten wurmt.
Dus als ik een ochtend met het verkeerde been uitstap, probeer ik er later op de dag altijd even bij stil te staan. Niet om mezelf te analyseren maar om eerlijk te zijn. Wat vertelt dit me? Wat heeft aandacht nodig?
Soms is het antwoord niets. Soms was het gewoon een rotdag. Maar soms is het een wake-up call die ik blij ben dat ik niet heb weggewuifd.